jump to navigation

Сафардан таасуротлару туйгулар… June 1, 2006

Posted by ayollar in Mayishiy Zo'ravonlik, Oila va Turmush Tarzi.
trackback

Бу сахифани кузатиб келаетган бўлсалар, узр: бир ойга йўк бўлиб кетганимнинг сабаби – Ўзбекистонга сафарим эди. Ота онамни, ука-сингилларимни кўргани бориб келдим. Бахор фаслининг якуни, дарахтлар ям-яшил япрокларга копланган, кушлар сайрар, кеч гуллаши билан бошкалардан ажралиб турган бехи дарахти кўзингизга ора сира учрайди. Бу гўзалликларга карамасдан уйга кайтганимдан кейин хар гал икки уч кун давомида тушкунликга тушиб юраман. У ерга боргандан кейин камбагаллар билан бойлар ўртасидаги фаркни кўрганимдан хафа бўламан. Бу фарк кундан кунга ўсиб келмокда, назаримда. Бу тарафга, Оврўпога кайтишим билан, бу ерги хаётнинг кулайлиги, инсон хаёти канчалик каттарок кадрга эгалигидан хафа бўлиб куюб юраман. Тошкентлардан кайтиб келганимдан кейин хар куни хаётим шунчалик мазмунга тўла, кулайликларга тўла бўлганлиги учун, шунчалик омадим борлигига худога шукур дейман. Мана ўзинглар каранглар. Эрим хафа килмайди, ичмайди, мени ўз тенгидек хурмат килади, "уйда ўтир ишлама!" деб талаб килмайди, мени бошка эркакларга раж килмайди, ишонади. Ўглимизни катта килишда кўлидан келганча ёрдам беради. Молиявий томондан хам ахволимиз худога шукур яхши, катта етишмовчиликлар йўк, топганимиз турмушимизга етади, Тошкентдаги оиламга хам ёрдам беришга етиб туради. Кайнанам алохида туради, бизни кўргани икки ойда бир марта келиб туради, мени хурмат килади. Олдин келганларида хар куни турли таомлар тайёрлаб кўнглига карашга харакат килардим : ахир ўзбекистонда кўрганим ўрганганим шу эдида! Лекин кейин карасам менинг пазандалигим уни бефарк колдираяпти, демак у бошкача экан унга таасурот колдиришга уринмасам хам бўлар экан деб сал ўзимга келдим ўзимни таъбийрок тута бошладим. Мендан бир неча ёшгина синглимни олсак эса, хаётини меники билан солиштириб хам бўлмайди. Турмуш ўртоги ўкииган, яхши инсон бўлса хам, синглим бошидан ўтганини бу ердан айтмасдан кўяй. Бошида, келин бўлиб тушганидан кейин хамма келинчаклардек "кайнана мактабидан" ўтишга мажбур бўлган. Битирди у мактабни хам, аъло бахолар билан. Кейин уларга алохида яшашга рухсат берилди. Бир пайт эр хотин ўртасидаги келишмовчиликлар натижасида эри кўл кўтаргани хам бўлди. У замонлар хам худога шукур ўтиб кетди. Хозир улар учун энг катта муаммо, учинчи фарзанд кутишар экан, уйлари кичканилиги каттарок шароитлари яхширок уй олиш кўлларидан келмаслигидир. Синглим медицина сохасини тарк этиб каттарок маошлик иш излашда хеч кандай натижага эриша олмади. Турмуш ўртогининг жажжигига даромади (ўзи юкори даражалик мутахассис бўлса хам) факат озик овкатга етарли холос. (бозор килишлар хам экономия режимига ўтилган албатта). Синглим мана неча йилдан берики мен унга берган кийимларда юради… Энди тушунгардирсиз нега солиштиришни истамаганимни. Яна синглимнинг хаётидан хам ёмонлари бор, уники хали холва. Факат чой билан нонга колган, эрлари урадиган ичадиган кишлок аёлларини айтмаймизми. Эрлари Россияларга ишга кетиб уй рўзгор билан болаларни оёкга кўйиш бутунлай уларга колганларничи. Шоира

Comments»

1. Shohruh - June 3, 2006

Men ham hozirda Ovropada yashayman va Uzbekistonga bormaganimga 3-4 yil bulib qoldi,lekin kelib ketib yurganlardan shuni bilish mumkinki uzbekistonda hayot huddi urish davridagi (erkaklar urishda – farqi Erkakaklar rossiyada) uhshab qolgan. Mardikor ayollaru yosh boshidan uzini sotishga majbur bulganlarga achinaman. Bu hukumat qayoqqa qarab ketyapti uzi?
Rakhmat

Comment by Shohruh — May 16, 2006 @ 1:33 pm | Edit This

Meni shuni aytmoqchimanki, men ham O’zbekistonga bormaganimga ancha yil bo’lib qoldi. Men Ovrupaga o’qishga kelishimdan oldin meni hamkasabam universitetda domla Vasira opani bir marta uyiga borganda, uni va 4 farzandini yeb ichishini ko’rib yoqamni ushlagandaman. Ularni dasturhonida qora undan bulgan va bir qandaydir yog’ga qovurilgan peroshki deb atasam bo’ladimi va choy qayda deysiz qaynatilgan suv ichib o’tirishgan ekan. Lekin o’sha paytlarda o’zimni ham ahvolim unikidan ortiq emas edi. Biz oilamiz bilan shunday darajaga tushganmizki!, uyda hudi urish paytlaridagidek qora nonni yuqa kesib kuniga 50 gram desam bo’ladimi har qaysimiz istemol qilganmiz bir necha oy davomida. Bahor kelib yaqinlashganda esa qon kamligim tufayli o’tirgan joyimda uhlab qoladigan odat chiqargandim. Bir tomondan dodingizni kimga aytishni bilmaysiz va uyalasiz. Odamlar sizga boshqa bir nazar tashladi sizni zaifligingizni bilishsa. O’sha paytlarda men ham dars berardm, lekin olgan oyligim hatto yo’l kiramga ham yetmasdi. Endi o’zingiz bir o’ylab ko’ring, o’qimishli va bir necha ilmiy ishlar yozgan insonni uyidagi ahvol shu darajada nochor bo’lsa bundan boshqa milionlab oddiy o’zbeklarning holini ko’z oldingizga keltiring. Hamma mamlakatlar tarixida aniq bir narsa va fakt shuki, ziyolilari ho’rlangan, qadrlanmagan va qirilgan mamlakat hech qachon rivoj topmagan na qaddini ko’taraolgan na iqtisodiy, na madaniy, na siyosiy tomondan.
Meni bilishimcha barcha rivojlangan mamlakatlarda ziyolilar sinfi qadrlanadi. Chunki ular ziyo – bilim, nur, yangilik, rivojlanish, toza g’oyalar olib kelishadi va mamlakat shu tufayli oldinga siljib rivojlanadi.
Nega hozir O’zbekistonni, uni barcha boyliklarini va o’zbeklarni taqdirini boshqarib turgan hukumat ziyoliylarni bunchalik ho’rlab, shunday og’ir ahvolga solib qo’yibdi?

Comment by Erkinoy — May 28, 2006 @ 5:19 pm | Edit This

2. Loriley - September 9, 2006

Men aksincha har safar vatandan qaytgan da onadan qayta tug’ilganday hursand, yuzda tabassum, dilda yangi yangi orzu va rejalar bilan qaytaman. Qishloqdoshlarimdan siyosat haqida og’zidan bir gap sorab ham ololmayman. Biz SSSR davrida ham shunaqa kambag’al yashaganmiz, va bunga oltin baliqchadek konikib qolganmiz. Usha vaqtlkarda ham qozonimiz gosht kurmagan, oyog’imiz yangi kiyim kurmagan. Biz borimizni oshirib yug’imizni yashirib yashaydigan aslzoda halqmiz. Onam bilan gaplashsam doim-” Bolam sizlar negadir pulning ketini quvib ketdinglar, manavi usib kelayotgan jiyanlaring esa mushtdek boshi bilan shunaqa pishiq, tavba hozirgi zamonning yoshlariya!” deb boshini chayqab quyadi. Rostdan ham yoshlar ancha uzgargan. Menimcha yaqina bizda ham evropa bulib qoladiyov, qushni qushnini tanimaydigan, “Qushni haqi”! degan narsalar yuqolib boryapdi. Usha Rossiyaga borib ishlab kelayotganlarning qurgan imorati, va berayotga tuylarini bizga uxshaganlar umr buyi ham pul yig’ib bitirolmasak kerak deb uylayman. Mda zamon uzgaryapdi…


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: